23 okt 2009

Reactie van Elke op de beleidsverklaring van het VGC-college

Het VGC-College wil bruggen slaan. Bruggen tussen de verschillende bevoegdheidsniveaus binnen het Brussels Gewest, bruggen met de andere gemeenschappen, bruggen ook tussen onderwijs, cultuur en welzijn. De bedoeling is om steeds meer samen te werken, om zo tot een beleid te komen dat de bestaande barrières en grenzen zoveel mogelijk overstijgt. Groen! kan dat enkel toejuichen. Want de realiteit van Brussel is multicultureel, en deze regering wil daar in de toekomst ook naar handelen. Dit komt het beste tot uiting in de brede ? of onthaaste - school. Van den Brandt: "Tijdens een onthaaste schooldag, worden klassieke lessen afgewisseld met sport, cultuur en spelen. Kinderen met een achterstand worden beter begeleid en problemen met kinderopvang worden veel beter ondervangen." Groen! is dan ook verheugd dat het concept van de onthaaste school is opgenomen in deze beleidsverklaring: "Wij zien de onthaaste school als een middel om te werken aan gelijke kansen, waarbij men tegelijkertijd ook het Nederlands bevordert en de opleiding open trekt van kennen naar kunnen. Cultuur en sport krijgen er immers een prominente plaats, wat de participatie van kinderen uit kwetsbare milieus aan culturele en sportieve activiteiten zeker zal verhogen." Dat er door het college ook nieuwe initiatieven worden genomen om jonge Brusselse kunstenaars een tribune te geven, verdient overigens een pluim! Jong talent moet inderdaad ondersteund en gestimuleerd te worden!

Ten laatste wil groen! ook het belang van duurzame en toegankelijke infrastructuur benadrukken. Er is vandaag nood aan infrastructuur, bvb. voor jeugdbewegingen en sportorganisaties. Het plan van het college om de bestaande infrastructuur open te stellen en het gebruik ervan uit te breiden, is daarin al een goede en bovendien goedkope oplossing!

De volledige tekst van de reactie van Elke in de raad:

 

Een duurzame en vrije samenleving, het is een mooi ideaal waarnaar ons college streeft. De enige manier om er werk van te maken, is te vertrekken van de realiteit. Brussel in een meertalige, multiculturele stad, waarin de Vlaamse Gemeenschapscommissie haar verantwoordelijkheid moet nemen.

Het nemen van die verantwoordelijkheid ligt al eens onder vuur. Vooral inzake onderwijs gaan er stemmen op die stellen dat de draagkracht van het Nederlandstalig onderwijs bereikt is. Ieder kind heeft recht op kwalitatief onderwijs en het behouden van een 'marktaandeel' van 20% voor de Vlaamse gemeenschap is een absolute must. De populariteit van ons onderwijs moeten we als troef zien, niet als bedreiging. Ik hoop van harte dat het college de dialoog met de Vlaamse overheid zal aangaan om de broodnodige extra plaatsen te financieren. Het gaat uiteraard niet alleen om de kwantiteit, maar vooral ook om kwaliteit. We moeten, ik herhaal, immers rekening houden met de realiteit. En die realiteit betekent dat het merendeel van de huidige kinderen op de schoolbanken het Nederlands niet als thuistaal heeft. En die realiteit betekent ook dat vele van deze kinderen uit een kansarme context komen. Het Brussels onderwijs verdient dus een specifieke aanpak. Het college erkent dit en ik zal er mee op waken dat hiervoor de nodige aandacht is. Ik wil niet vooruitlopen op debatten die we weldra in de commissie zullen voeren, maar het afschaffen van het steunpunt GOK, wat scholen ondersteunt in hun gelijke onderwijskansenbeleid, lijkt ons alvast een bedreiging voor de VGC-aanpak en ik ben benieuwd naar het antwoord dat het collegelid hierop zal formuleren. Groen! is een pleitbezorger van de brede ? of onthaaste - school. We zijn dan ook verheugd dat dit concept is opgenomen in de verklaring. Groen! ziet dit niet enkel als een manier om het Nederlands te bevorderen maar onthaaste scholen zijn voor Groen! ook een middel om te werken aan gelijke kansen. Kinderen uit begoede milieus gaan na school naar muziekacademie, sport of jeugdbeweging, terwijl anders-georganiseerde jongeren veelal hun weg niet vinden naar gesloten vrijetijdsactiviteiten, wat een exclusie in de hand werkt. Ons beleid wil streven naar inclusie van die doelgroep - hen actief betrekken om sociale, culturele en psychomotorische competenties te ontwikkelen. De brede school kan hier een antwoord bieden. Tijdens een onthaaste schooldag, worden klassieke lessen afgewisseld met sport, cultuur en spelen. Kinderen met een achterstand worden beter begeleid en problemen met kinderopvang worden veel beter ondervangen. Dit concept, zoals voorgesteld door Groen!, zal de opleiding zelf verbeteren door scholen open te trekken van kennen naar kunnen. Er zijn bruggen te slaan. En ik heb geleerd in juli dat dit college dit graag wil doen. Bruggen van onderwijs naar de bevoegdheden inzake welzijn en bruggen naar jeugd, cultuur en sport. Op de brede schooldag komt dit immers allemaal samen: cultuur en sport op school, met geïntegreerde naschoolse opvang. Ik wil dus alvast het college oproepen om de brede school ernstig te nemen en samen te kijken hoe de bevoegdheden op elkaar afgestemd kunnen worden. Misschien kan er al snel een proefproject starten?Dit bruggetje biedt me meteen de kans om naadloos over te stappen naar een ander deel van uw verklaring, namelijk de bevoegdheden cultuur, jeugd en sport. Het college ziet Brussel als een biotoop, waarin mensen leven en waarin jeugd, cultuur en sport middelen zijn om het biotoop duurzaam en vrij te maken. Dat dit met de nodige realiteitszin gebeurt, blijkt uit de nadruk die het college legt op samenwerking. De VGC is verre van de enige bewoner van het Brusselse biotoop en hoewel het een cliché is dat we samen sterk staan, is het zeker geen evidentie. Het cultureel aanbod in Brussel is erg gesegmenteerd (de Vlaamse gemeenschap en de VGC, de Franse Gemeenschap en de Cocof, maar ook de gemeenten, het gewest en zelfs de federale overheid en de initiatieven van andere gemeenschappen). Samenwerking tussen beide gemeenschappen zou alvast een mooie start zijn. Verenigingen die door de aard van hun activiteiten over de gemeenschapsgrenzen heen kijken, lopen nog steeds een hindernissenparcours. Uitgaan van de Brusselse realiteit betekent rekening houden met verschillen maar ook met de wil om deze verschillen te overstijgen. Het college ziet Brussel ook als een laboratorium. Het doet me plezier dat er ruimte zal zijn om te experimenteren, te proberen, om dus af en toe te falen maar, laat ons hopen, vooral ook te slagen. Deze verklaring legt geen finale keuzes voor, maar laat ruimte voor evaluatie en afwegingen. Niet het drukken van een eigen stempel staat centraal, maar het leveren van bouwstenen voor de duurzame en vrije stad die ze voorop stelt. Door zijn diversiteit en zijn internationale karakter is Brussel een stad die jonge kunstenaars aanspreekt. Niet alleen om te studeren, ook om er te leven en te werken. Als Brussel zijn laboratoriumfunctie terdege wil invullen, dan moeten jonge kunstenaars ook de kans krijgen om te experimenteren en te creëren. Waar er wellicht minder ruimte is voor experimenten is het welzijnsbeleid. Tijdens de vorige legislatuur werd er veel veranderd, maar veel ervan zit nog in beginfase en bij het werkveld leeft nu de nood aan evaluatie. Een voorbeeld hiervan zijn de Sociale Infopunten. Het principe hiervan vinden we uiteraard prima: één aanspreekpunt voor alle welzijnsvragen. Er zijn echter geen personeel of middelen voorzien, zodat deze infopunten enkel draaien op het engagement van de betrokken verenigingen, die sowieso al overbevraagd en ondergesubsidieerd zijn. Groen! verheugd zich met het actieve beleid, maar vraagt om de evaluatie niet uit het oog te verliezen.Zoals ik daarnet al zei, hoop ik dat er ook vanuit het welzijnsbeleid bruggen worden geslagen naar de andere domeinen. Het behouden van medisch en paramedisch talent is terecht een uitdaging die wordt aangepakt. We zijn ervan overtuigd dat inzake de herwaardering van de zorgberoepen een brug te slaan valt naar het onderwijs. En een andere brug die ik eerder al voorstelde landt bij de brede school. De brede school is bijvoorbeeld een uitgelezen middel om naschoolse opvang te organiseren. Vooraleer kinderen aan naschoolse opvang toe zijn, passeren ze vaak in de kinderdagverblijven. Als jonge ouder kan ik alleen maar bevestigen wat u weet: er is nood aan extra plaatsen en gezien de demografische groei, zal die vraag niet afnemen! Het verheugt me dat in deze verklaring al enkele nieuwe plaatsen worden voorgesteld en Groen! hoopt dat dit de start is van een systematische groei. Van jonge kinderen naar ouderen. U legt veel nadruk op het seniorenbeleid. We zijn blij dat er blijvend werk wordt gemaakt van de uitbereiding van de lokale dienstencentra (begin oktober werd er nog een nieuw dienstencentrum erkend, namelijk LDC Aksent Evere). Voor Groen! zijn deze centra de sleutel tot de empowerment van ouderen, cruciaal in een beleid dat hen zo lang mogelijk thuis laat wonen. Een hedendaagse visie op ouder worden houdt in dat ouderen zelf de regie over hun leven in handen houden en, indien ze dat wensen, alle mogelijke ondersteuning krijgen om zo lang mogelijk zelfstandig te functioneren. Groen! zal er tevens op toezien dat deze centra de nodige aandacht kunnen besteden aan de moeilijkst bereikbare doelgroepen, namelijk de armste ouderen en ouderen van niet-Belgische origine. Deze laatste groep maakt nu een derde uit van de senioren, maar tegen 2020 is de helft van de senioren van allochtone origine. Onwetendheid over het aanbod en ontoegankelijkheid van het aanbod zijn hier de grote struikelblokken.Om af te sluiten wil ik ingaan op uw investeringsbeleid. Op verschillende momenten hoor ik u spreken over duurzaamheid en toegankelijkheid. Wij zijn als groene fractie uiteraard verheugd dat deze criteria staan ingeschreven bij het ontwikkelen van infrastructuur. Dit zijn voor ons geen luxeaspecten, de VGC zal hiermee haar voorbeeldfunctie vervullen. Hoewel dit een investering vraagt, op een moment waarbij geld bijzonder schaars is, zal het op lange termijn niet alleen het milieu, maar ook de eigen begroting sparen.

 

Reacties

Vennligst sjekk din e-post og klikk på lenken for å bekrefte din nye e-postadresse.